George Carlo: De wetenschapper die opdracht kreeg van de telecom en daarna werd gedwarsboomt

In de vroege jaren negentig stond de draadloze industrie voor een potentieel vernietigende crisis. De eerste rechtszaken over hersentumoren bij mobiele-telefoongebruikers doken op, en de media, NewYork Times en  Larry King  begonnen vragen te stellen.

De Cellular Telecommunications Industry Association (CTIA), onder leiding van Tom Wheeler, had één doel: de zorgen over gezondheidseffecten van elektromagnetische straling (EMF/RF) de kop indrukken, ridiculiseren en wegmoffelen. Ze zochten een man die de wetenschap in hun voordeel zou sturen. Ze vonden George Carlo.

Wat volgde is een klassiek verhaal van industrieel belangenconflict, onderdrukking van onwelkome bevindingen en de prijs die een wetenschapper betaalt als hij de waarheid weigert te verzwijgen. Vanuit het perspectief van kritische onderzoekers zoals Martin Pall en Olle Johansson is Carlo’s traject een schoolvoorbeeld van hoe de telecommunicatiesector systematisch bewijs van biologische effecten onder de thermische drempel heeft genegeerd, verdraaid en bestreden – precies zoals de tabaksindustrie decennia eerder deed.

De opdracht: “Bewijs dat het veilig is”

Dr. George Carlo

George L. Carlo, epidemioloog en jurist die eerdere opdrachten voor de chemische industrie (dioxine) en de medische implantatenwereld succesvol afronde, lees, de industrie won de rechtzaken, werd in 1993 door de CTIA (Cellular Telecommunications Industry Association) aangetrokken. Hij zou leiding geven aan het Wireless Technology Research-programma (WTR), een “onafhankelijk” onderzoeksinitiatief opgericht om voor eens en altijd de mobiele telefoon-straling als safe te bestempelen!

Officieel was het doel om eventuele gezondheidsproblemen te identificeren en “op te lossen”. In de praktijk, zo blijkt uit de loop der gebeurtenissen en de latere getuigenissen van Carlo zelf, was de verwachting duidelijk: de bestaande zorgen over niet-thermische effecten van radiofrequente straling wegnemen en de technologie vrijpleiten.

Critici van destijds, en zeker de latere EMF-critici, zagen in Carlo aanvankelijk de perfecte “brandweerman” van de industrie: iemand met de juiste connecties en een trackrecord van geruststellende boodschappen. De industrie had geleerd van eerdere crises. Wetenschap moest onder controle blijven. Peer review, overheidsinstanties en media moesten worden gemanaged. Wheeler en de CTIA wilden geen herhaling van de asbest- of tabaksramp.

Maar het liep anders

Wat in het begin een traject leek waar men vaker mee te maken heeft gehad in de grote industrie, oftewel waar men even aandacht moest geven, brandje blussen, juridisch even veilig stellen bleek toch iets minder glad te verlopen.

George Carlo runde het Health and Enviromental Sciences (HES), een bureau met zo’n 30 werknemers die gespecialiseerd waren in het

George Zelf had een bachelor, master en een doctoraat aan de State University of New York at Buffalo. Was Juris Doctor (rechten) aan George Washington. University. Was Fellow van de American College of Epidemiology en werkte als epidemioloog, o.a. rond straling van een kerncentrale in Arkansas.

Zijn bureau HES leverde epidemiologische, toxicologische en risk-assessment diensten aan overheden, maar vooral aan de industrie. Ze voerden gezondheidsrisico assessments uit, ontwierpen en analyseerden studies, en gaven wetenschappelijk advies over de mogelijke gezondheidseffecten.

Trackrecord HES

• Dioxine / Agent Orange: Werkte voor Dow Chemical in hun “flying circus” van experts die betoogden dat dioxines relatief goedaardig waren. Hij was betrokken bij risk assessments voor de Chlorine Institute en de chemische industrie. Bij de Banbury-conferentie (begin jaren 90) was hij betaald waarnemer voor de industrie; latere industrie-rapportages over de “consensus” over een drempelwaarde voor dioxine-risico’s werden door andere wetenschappers als misleidend bestempeld.
• Tabaksindustrie: Contacten met Philip Morris en gerelateerde organisaties. Hij bood projecten aan om bias bij anti-roken-wetenschappers aan te tonen en was betrokken bij pogingen om “Good Epidemiology Practices” (GEP) te beïnvloeden (standaarden die regulering zouden bemoeilijken).
• Siliconenborstimplantaten: Werk voor Dow Corning, waarbij hij concludeerde dat de risico’s beperkt waren.
• Andere chemische en milieu-risk assessments (o.a. in Australië rond een dioxine-incident).

Hier vind je een recente presentatie van George Carlo:

Hoe zag de telecomwereld er toen uit?

Wat een routineklusje leek, pakte uit tot één van de grootste mediaspektakels in de telecomindustrie!

Maar wat speelde er precies zo rond die tijd?

1992 – GSM (2G) kwam goed op gang. De eerste digitale telefonie nadat het 1G-net (analoog, model koelkast) vol raakte.

GSM was compact en iedereen kon overal bellen!
1993 – Begin dit jaar overleed mw. Reynard aan een hersentumor. Mw. Reynard belde veel met haar NEC-telefoon. Exact op die plek ontstond de tumor.
De echtgenoot spande een rechtzaak aan die veel aandacht kreeg. Larry King Live wijdde er een uitzending aan en o.a. de NY-Times maakte er een hot-item van.
1993 – “Toevallig” een paar maand na het begin van de rechtszaak werd de ICNIRP opgericht. Lees hier over de dubbele bodem van dit instituut.

In dit jaar begon George aan zijn routineklus.

30 man, 28,5 miljoen dollar en 6 jaar later

Het begon rustig:  12 man werden er aan het werk gezet. In alle vertrouwen op een goede uitkomst, de telecom werkte ondertussen hard aan 3G, werd het startbudget verhoogd tot maar liefst 28,5 miljoen dollar (nu zou dat een slordige 66 miljoen dollar zijn) en uiteindelijk werkte er 30 man aan dit project.
Want wat kwam het team tegen?

Het team vond te veel om weg te moffelen

Het team van George liet tientallen studies uitvoeren en beoordeelde bestaande literatuur. Wat naar voren kwam, was precies het tegenovergestelde van wat de opdrachtgevers hadden gehoopt. Carlo rapporteerde later onder meer:

• Een verhoogd risico op akoestisch neuroom (een goedaardige tumor van de gehoorzenuw, precies in het bereik van de antennestraling) bij mensen die zes jaar of langer een mobiele telefoon gebruikten – met een dosis-responsrelatie.
• Een meer dan verdubbeld risico op zeldzame neuro-epitheliale tumoren aan de buitenkant van de hersenen bij telefoongebruikers.
• Aanwijzingen voor een correlatie tussen de zijde van de tumor en de zijde waarop de telefoon werd gehouden.
• Hogere sterftecijfers aan hersenkanker bij gebruikers van handheld-telefoons vergeleken met gebruikers van toestellen die verder van het hoofd bleven.
• Laboratoriumbevindingen van functionele genetische schade (DNA-schade) door straling van telefoonantennes, eveneens met dosis-respons.
• Interferentie van digitale telefoons met pacemakers – een bevinding die de industrie al eerder had willen afzwakken.

De rapportagebrief kwam in 1999

7 oktober 1999 schreef George zijn beroemde brief aan zijn opdrachtgevers bij AT&T. Het begin van een heftige titanenstrijd!

Quote aanhef:
” Dear Mr. Armstrong:
Na lang nadenken schrijf ik deze brief aan u persoonlijk om uw hulp te vragen bij het oplossen van een naar mijn mening opkomend en ernstig probleem met betrekking tot draadloze telefoons. Ik schrijf deze brief in het belang van de ruim 80 miljoen gebruikers van draadloze telefoons in de Verenigde Staten en de ruim 200 miljoen wereldwijd. Maar ik schrijf deze brief ook in het belang van uw sector, een cruciaal onderdeel van onze sociale en economische infrastructuur.”  (einde quote)

Een stukje verder in de brief:
“- Het sterftecijfer door hersenkanker onder gebruikers van mobiele telefoons was hoger dan het sterftecijfer door hersenkanker onder mensen die een telefoon gebruikten die niet in de hand lag en niet dicht bij hun hoofd werd gehouden;
– Het risico op een akoestisch neuroom, een goedaardige tumor van de gehoorzenuw die zich binnen het bereik van de straling van het antennesysteem van een telefoon bevindt, was vijftig procent hoger bij mensen die aangaven al zes jaar of langer een mobiele telefoon te gebruiken.
– Bovendien leek het verband tussen de hoeveelheid mobiel telefoongebruik en deze tumor een dosis-responsrelatie te volgen;
– Het risico op zeldzame neuro-epitheliale tumoren aan de buitenkant van de hersenen was meer dan verdubbeld, een statistisch significante risicoverhoging, bij mobiele telefoongebruikers in vergelijking met mensen die geen mobiele telefoon gebruikten;
– Er leek een verband te bestaan ​​tussen hersentumoren aan de rechterkant van het hoofd en het gebruik van de telefoon aan de rechterkant van het hoofd;
– Laboratoriumonderzoeken naar het vermogen van straling van het antennesysteem van een telefoon om functionele genetische schade te veroorzaken, waren ondubbelzinnig positief en vertoonden een dosis-responsrelatie.

Deze brief was een reden voor de telecom voor een definitieve oorlogsverklaring tegen de wetenschap

Zoals we dit al kennen van de medische wereld, na deze brief werd  de wetenschap de wacht aangezet door de BIG TEL.
Typerend voor de paniek was de radiostilte die in eerste instantie op de brief volgde. Een samenwerking van 28 miljoen eindigde een tijd later in het telefoongesprek dat volgde op de radiostilte. Dhr. Armstrong van AT&T belde George op met de volgende veelzeggende en gefrustreerde reactie:

“Who the hell are you and why did I get this letter?”

Aldus een verklaring van George tijdens een hoorzitting in 2007. Want hoewel de samenwerking en financiering eindigde met de beroemde brief van George aan de CEO van AT&T, het verhaal stopte hier niet. Integendeel: Aan de kant van Big Tel werden de messen geslepen.

Wat volgde is een toonbeeld van hoe de industrie omgaat met geluiden die ze niet uitkomt

Nog zonder de officiële reactie van AT&T richting George begon Tom Wheeler de volgende dag direct met het in diskrediet brengen van George Carlo. Tom Wheeler schreef aan alle CEO’s van de meewerkende telecombedrijven:

George zou nooit zijn opdracht hebben afgerond, de studies en resultaten van zijn eigen studies werden geridiculiseerd en de samenwerking eindigde in moddergooien vanuit de telecom. George schreef hier een boek over die uitkwam in 2001:
Cell Phones: Invisible Hazards in the Wireless Age

Dit verhaal staat niet op zichzelf. De telecom frustreert de voor hun negatieve onderzoeken stelselmatig

Het REFLEX 2004 is hier ook een mooi voorbeeld van,  wat gebeurde er in dat verband?

Wat was REFLEX precies?

• Volledige naam: Risk Evaluation of Potential Environmental Hazards From Low Energy Electromagnetic Field Exposure Using Sensitive in vitro Methods.
• Periode: februari 2000 – mei 2004.
• Financiering: grotendeels door de Europese Unie (5e Kaderprogramma), totaalbudget circa €3–4 miljoen.
• Coördinatie: Franz Adlkofer (Verum Foundation, München).
• Opzet: 12 onderzoeksgroepen uit 7 Europese landen. Het ging om in vitro-studies (celkweken) met gevoelige moleculaire methoden.
• Focus: effecten van laagfrequente (ELF) en hoogfrequente (RF) velden op DNA-schade (genotoxiciteit), genexpressie, chromosoomafwijkingen, celdeling enzovoort.

Wie was Franz Adlkofer?

Een goede vraag die al een leuk parallel naar voren brengt met George Carlo!
Heel bijzonder is de stichting (VERUM) waar hij directeur van was.
Verum, voluit  Stiftung für Verhalten und Umwelt ( vertaald: Stichting voor Gedrag en Milieu) werd opgericht door de Duitse sigaretten industrie!  Een bijzondere naam voor een stichting die opgericht is door de tabaksindustrie!

Frans, arts, internist en hoogleraar,  werd daar bij oprichting directeur van. Hij was betrokken, net als George Carlo, bij het technisch onderuithalen van studies die de slechte gevolgen van de industrie aantoonden.
Ook Franz leek een goede kandidaat voor het “sturen” van dit onderzoek die volledig door de EU gefinancierd werd. Hier zou je de aanname bij kunnen bedenken dat de lobby-machine hier een grote rol in gespeeld heeft, de wond van George Carlo was nog vers!

OPVALLEND!!
– Zowel Franz als George leken goed brandjes te kunnen blussen voor de industrie.
– Het REFLEX onderzoek werd gestart 4 maanden ná de brief van George aan AT&T

Hoe verliep het REFLEX onderzoek?

Franz ging dapper aan de slag. Hij stuurde 12 onderzoeksgroepen aan uit 7 landen.
Het onderzoeksveld van laagfrequente velden (wisselstroom 50Hz) en draadloze communicatiesignalen (GSM en UMTS).
Belangrijke uitkomsten van de studie waren wederom DNS-schade.

Dus ook de tweede brandblusser die werd ingezet kon niet voldoen aan de verwachtingen

Of er ethische bezwaren een rol gingen spelen of niet is niet bekend. Immers: je kiest zelf om te roken of niet maar straling krijgen de (klein)kinderen ongevraagd over zich heen en DNA-schade kan in de volgende generaties een rol gaan spelen. Maar de uitkomsten waren dus wederom desastreus voor de Big Tel.

Ook hier werd weer volop gas gegeven om het onderzoek te ridiculiseren. Het onderzoek werd weer van alle kanten bekritiseert en in sommige gevallen werd er “op de man” gespeeld. Een grote rol hierbij is weggelegd voor Alexander Lerchl. Alexander is een Duitse bioloog en ging met aan fanatisme grenzende acties tegen de uitkomsten van het REFLEX-onderzoek in. Op een dusdanige manier dat hij door de Duitse rechtbank is teruggefloten.

Ook deze uitzending van Alexander Lerchl  is bedenkelijk.
https://www.facebook.com/reel/1115881970554429
Hij populariseert 5G hiermee. Waar heeft hij het over?
Hij refereert aan het onderzoek  van Lerchl et al. (2025)

Dit is wat er vaak gebeurt bij “positieve onderzoeken” voor RF-signalen!

– Er wordt getest met een frequentiegenerator.
– Er wordt enkel gekeken naar huidcellen (niet naar neurologische gevolgen)
– Er wordt een tijdsduur gebruikt van 2 uur en van 48 uur
– Er wordt een frequentie getest van 27GHz en 40,5GHZ

Wat is er mis met die testmodellen?

Laten we dat even stap voor stap bekijken:

1) Er wordt gewerkt in deze studie met een frequentiegenerator. Hiermee kan je diverse frequenties genereren. Natuurlijke frequenties zoals op de foto links wordt weergegeven. Een schone en natuurlijke sinusgolf.
Hier kan je lichaam beter tegen dan die onnatuurlijke pulsen zoals rechts op de foto weergegeven.

Maar het gaat nog een stapje verder:
De communicatiegolven zijn zeer onrustig. Zie de foto hieronder.

Met dank aan ROM Elektronic GmBH

Dit geeft weer hoe communicatiefrequenties er uit zien. Hier zie je een 10mS opname gemaakt door ROM-Elektronic. 100 van deze opnames naast elkaar is het beeld van de straling in je woonkamer van 1 seconde.

Het onderzoeken van een schone frequentiepuls is niet te vergelijken met een realitisch 5G -signaal die er meer uitziet als de foto hiernaast.

In de studie zelf staat dat er is gewerkt met quote:
“controlled continuous wave exposure”

Dat klinkt als een realistisch beeld, maar dat is het duidelijk niet!

2) Er wordt enkel gekeken naar huidcellen (niet naar neurologische gevolgen)

Uit de verzamelde studies, die zowel Henri Lai als Joel Moskowitz bijhouden, blijkt dat ongeveer 78% van de studies die het hoogfrequente veld onderzoeken en 91% die laagfrequente velden onderzoeken in meer of mindere maten neurologische gevolgen waar te nemen waren!

3) Er wordt een tijdsduur gebruikt van 2 uur en van 48 uur
Op basis van een onderzoek waarbij eenmaal een 2 uur durende belasting plaatsvind en éénmaal een 48 uur durende belasting wil men de veiligheid van 5G  waarborgen!

4) Er wordt een frequentie getest van 27GHz en 40,5GHZ
Ten tijden van deze studie waren deze frequenties nog niet eens actief! En daarbij, 5G omhelst ook 700MHz en 3.5GHz

Dus Alexander Lerchl, hoogleraar Biologie en Ethiek van Wetenschap & Technologie en voormalig lid van de Duitse commissie Niet-ioniserende Straling van de Strahlenschutzkommission (SSK), stelt dat:

Op basis van een 48-uurs onderzoek naar de gevolgen van frequenties die, behalve niet realistisch ingezet, ook nog niet in gebruik zijn, op huidcellen kan je stellen dat ALLE frequenties 24/7 veilig zijn voor gebruik van zowel volwassenen als kinderen.

Peer-reviewed werkzaam

Dubbelblind aangetoond

Ondersteund door celbiologen

Verifieerbare recensies

Doorbreek dit fenomeen en kies voor jezelf.

Ziek en moe in de auto

Burn-out of stralingsklachten

Nepnieuws

Straling versus hartproblemen

Neem te allen tijde notie van mijn disclaimer!